قرآن می­فرماید: إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كَانُواْ إِخْوَ نَ الشَّيَاطِينِ (اسرافكاران برادران شيطان هايند.) اگر يك اسكناس يك تومانى را آتش بزنيم، آيا اسراف و تبذير نيست؟ هر كس اين كار را بكند، ديگران به او اعتراض می كنند و می گويند: آقا اسراف كردى ولى آيا آن بی چاره اى كه روزى ۵ تومان می دهد و سيگار می خرد كه هم پولش را داده و هم قلب و ريه اش را خراب كرده، تبذير نكرده است؟ آمار نشان می دهد ۶۷ درصد سرطانی ها، سيگارى هستند. براى معالجه ۱۰۰ هزار تومان پول می خواهد و چون ندارد، غصّه می خورد، چرا؟ زيرا به هدايت الهى عمل نكرده و اسراف كرده و سيگار كشيده است.
نمونه ى ديگر اسراف، پرخوری است. پيامبرصلى الله عليه وآله وسلم فرمود: شكم را نبايد از غذا پر كرد. چون وقتى معده از غذا پر می شود، معده و كبد خوب كار نمی كند و كليه ها خسته می شود و نمی تواند سموم بدن را دفع كند. لذا اسيداوريك خون دفع نمی شود و مغز با خون مسموم تغذيه می شود و اين شخص هميشه محزون و اندوهگين و قيافه اش زرد و تاريك است! همه ى اين ها نتيجه ى آن است كه فمن تَبِعَ هُدَاىَ نيست.
انسان در زندگى، بايد تعادل را مراعات كنيد وگرنه بشر به هر جا برسد، باز می گويد: كم دارم، زيرا تجمّل، هيچ حدّ و مرزى ندارد. هر روز مد جديدى می آيد و هر چه انسان مدهاى جديد بخرد، باز مدهاى ديگرى می آيد. متأسفانه بشر گرفتار تجمّل شده است. مگر زندگى غير از اين است كه آدم بايد خوش باشد؟! امّا اين تجمّل، زندگى خوش را به كلّى از بين برده است. قديمی ها می گفتند: طشت طلايى كه در آن خون بخوريم، نمی خواهيم. خيلى هنر می خواهد كه اين زندگى تجمّلى را به يك زندگى ساده و بی آلايش تبديل كنيد. عجيب است همه هم مبتلا شده اند! در تمام جمعيت كره ى زمين، عدّه ى كمى به تجمّلات آلوده نشده اند. انسان ضعيف به طرف تجمّلات می رود. يكى از دستورهاى اسلام، مراعات اقتصاد و ميانه روى است. متأسفانه بيشتر افراد جامعه به اين اصل مهم اسلامى عمل نمی كنند و ولخرجى می كنند.
ابـلهى كـاو روز روشـن شـمع كافورى نهد
زود بينى كِش به شب روغن نباشد در چراغ