کسى که در مقابل لذایذ مادّى خاضع است، مسلّماً روحش تاریک می شود، گفتگو هم ندارد.
نـدارنـد تـن پــروران آگـهــى
که پر معده باشد ز حکمت تهى
تو می خواهى از پشت بام بیفتى و هیچ جایى از بدنت هم نشکند! می خواهى به مقامات علمى برسى، اعصاب آرامى هم داشته باشى، شکم هم پر باشد! این مُحال است.شکم که پر شد، بى اختیار شهوت را تحریک می کند، بعد اعصاب مضطرب می شود.
اعتقاد به ماوراى طبیعت، بقاى روح و معاد باعث می شود انسان گناه نکند و انسانى که گناه نمی کند، اعصابى سالم و آرام دارد، به زندان و بیمارستان و تیمارستان نمی رود و به امراض روحى مبتلا نمی شود. العِلْمِ یَحرسکَ وَ أنْتَ تحرُس المال علم به این مطلب که انسان روح دارد، باعث می شود دست به خیانت نزند و مالِ کسى را از بین نبرد، در نتیجه از زندان رفتن و گرفتاری هاى عصبى محفوظ بماند. مردم او را دوست دارند، او هم مردم را دوست دارد و همیشه بانشاط است.
انسانى که برای خدا زندگی می کند. اعصابش راحت و آرام است. مثلاً کسى که به نامحرم نگاه نمی کند، تحریک نمی شود، لذا اعصاب بسیار آرامى دارد و شب راحت می خوابد، ولى کسی که چشم‏چرانى می کند، باید با قرص خواب اور بخوابد! زیرا فکر نامحرم اعصابش را به هم ریخته است.
چون گرانی­‏ها اساس راحت اند
تـلخ‏ها هـم پیـشواى نعمت اند

 

حُـفَّتِ الْـجَنَّة بـمَـکروهـاتـنـا
حُفـَّتِ الـنّیرانُ مـِنْ شَـهـواتـِنا

 

اطراف جهنّم گُل و سبزه است، امّا وسطش آتش است و اطرافِ بهشت، ناراحتی ها و رنج‏ها است ولى درونش باغ و خرّمى است.
این‏که می گویند: باید ملکات رذیله و اخلاق بد را از خودمان دور کنیم، تنها براى این نیست که در عالم بعد از مرگ خوش باشیم؛ بلکه می خواهند بشر در زندگى دنیا هم آسوده و راحت باشد.