قرآن كريم، درباره‌‌‌‌ى ارتباط اميد و عمل مى‌‌‌‌فرمايد:
«فَمَنْ كانَ يَرجو لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلاً صالِحاً… » (۵۴)
«هر كس اميد ملاقات با پروردگار خود را دارد، بايد عمل شايسته انجام دهد. »
 قالَ عليّ‌‌‌‌عليه السلام:
«لاتَكُنْ مِمَّنْ يَرْجُو الْآخِرَةَ بِغَيْرِ الْعَمَل وَ يُرْجِي التَّوْبَةَ بِطولِ الْأمَل. » (۵۵)
«از آن‌‌‌‌ها مباش كه بدون كار و (تلاش) ، اميد آخرت دارند و با آرزوهاى دراز، توبه را به عقب مى‌‌‌‌اندازند. »