از مشكلات كار و عظمت آن نبايد هراسيد و در راه انجام وظيفه نبايد مرعوب شخصيّت افراد مخالف شد. مسأله‌‌‌‌ى امروز ما مسأله‌‌‌‌ى تهاجم دشمنان مذهب است. امام زمان‌‌‌‌عليه السلام‌‌‌‌امروز در غربت است. جواب اين تهاجم را تنها با سينه‌‌‌‌زنى و لباس سياه در عزا پوشيدن و شيرينى و شربت در تولّد ائمّه پخش‌‌‌‌كردن نمى‌‌‌‌توان داد. دشمن با اسلحه‌‌‌‌ى فكر وارد شده است؛ ما هم بايد با همان سلاح به جنگ او برويم. در غير اين‌‌‌‌صورت، محكوم به فناييم. در وهله‌‌‌‌ى اوّل بايد مبانى اعتقادى آنان را بدانيم. بعد به فكر چاره‌‌‌‌انديشى براى مقابله با اين تهاجم باشيم. مبادا در اين راه، كسى مانعِ كارِ شما شود! اطرافيان، ثروت، آبرو و… همه و همه بايد فداى اسلام و تشيّع شوند. اين راه خشنودكردن امام زمان‌‌‌‌عليه السلام‌‌‌‌است و اين راه پاسخ‌‌‌‌گويى واقعى به نداى »هَلْ مِنْ ناصِرٍ يَنْصُرُني« امام حسين‌‌‌‌عليه السلام‌‌‌‌است.