همّت بلند دار كه مردان روزگار       
از همّت بلند به جايى رسيده‌‌‌‌اند
 عالى‌‌‌‌ترين مرتبه‌‌‌‌ى همّت، براى اشياى باقى است؛ نه اشياى فانى. براى چيزى همّت به خرج دهيد كه بقاى ابدى دارد؛ نه حدّاكثر، بقاى اين جهانى. موقع مرگ و رفتن به سراى آخرت، تمام اموال و دارايى‌‌‌‌هاى تو را از تو مى‌‌‌‌گيرند؛ زن، فرزند، فاميل، پُست، مقام، شهرت، پول، خانه، ماشين… !حيف نيست كه عمرت را براى اين‌‌‌‌ها صرف كنى و تمام همّتِ تو امور فانى و اعتبارى دنيا باشد؟! يكى از بزرگان مى‌‌‌‌فرمود:
 همّت را صرف آن‌‌‌‌چه باقى است بكن؛ نه مانند مردم كه تمام تلاش‌‌‌‌هاى آن‌‌‌‌ها براى كسب اشياى فانى است.
 مرحوم روزبه مصداق بسيار خوبى براى اين مسأله بود. او هم، مانند يك آدم معمولى، نيازها و خواسته‌‌‌‌ها و اميال و آرزوها داشت؛ ولى فقط و فقط براى امور ماندنى و جاويد همّت كرد. در حال تدوين كتاب عربى آسان، به او گفتند: فلان‌‌‌‌شخص فوت شده است؛ به تشييع جنازه‌‌‌‌اش برويم. فرمود: آن جنازه را برمى‌‌‌‌دارند و كفن و دفن مى‌‌‌‌كنند؛ ولى نوشتن كتاب عربى روى زمين مانده است و كسى نيست آن را بردارد. اگر روزبه هم، مثل همه‌‌‌‌ى مردمان زمان خويش، فقط براى اميال و خواهش‌‌‌‌هاى نفسانى و حتّى انسانى متعارف همّت كرده بود، الآن نه عربى آسان بود و نه مدرسه‌‌‌‌ى علوى و نه اين‌‌‌‌همه بركات معنوى و انسان‌‌‌‌هاى دست‌‌‌‌پرورده‌‌‌‌ى آن مرحوم.
 آقايان! شما هم بايد مثل روزبه همّتِ بلند داشته باشيد. مبادا همه‌‌‌‌ى همّ شما، زن و بچّه و خانه و ماشين و… باشد! اين‌‌‌‌ها در موقع رفتن از اين جهان، بردنى نيست. فقط آن‌‌‌‌چه كه براى خدا و رضاى او تلاش كرده‌‌‌‌ايد برايتان مى‌‌‌‌ماند.
 كسى براى ثبت‌‌‌‌نام فرزندش از دربار شاه نامه آورده بود. همه گفتند: اين را ديگر نمى‌‌‌‌شود رد كرد. بنده ديدم حيات و بقاى هدف ما، در ثبت‌‌‌‌نام‌‌‌‌نكردن آن شاگرد است. لذا محكم و قاطعانه، امّا مدبّرانه، او را از ثبت‌‌‌‌نام منصرف كردم.