گناه‌‌‌‌نكردن فقط به دزدى‌‌‌‌نكردن، دروغ‌‌‌‌نگفتن و… نيست. بلكه ترك هر امر واجب، خود حرام و گناه است. بنا به فرمايش مولا عليه السلام: «وَ ما أعْمالُ الْبِرِّ كُلُّها وَ الْجِهادُ في سَبيلِ اللَّه… » (۹۸)، تمام اعمال نيك، حتّى رفتن به جهاد و مواجهه با شمشير و نيزه و دشمن و مرگ، در برابر امر به معروف و نهى از منكر، مانند ذرّه‌‌‌‌ى رطوبت است در برابر دريا. اللَّه أكبر! آيا امام‌‌‌‌عليه السلام‌‌‌‌مبالغه كرده است؟ پس ترك اين واجب، گناه بسيار بزرگى است. تو اين واجب را ترك كرده‌‌‌‌اى. حالا همه‌‌‌‌شب دعا و نماز بخوان؛ آيا اثرى خواهد داشت؟
وَرِ ع‌‌‌‌بودن يعنى واجب خدا را انجام دادن. توجّه داشته باشيد كه اين مسأله با اين اهمّيّت صرفاً در امر و نهى لفظى و كلامى نيست؛ بلكه راه دارد و بايد از آن راه وارد شد تا به نتيجه رسيد.