قالَ رَسولُ اللَّه‌‌‌‌صلى الله عليه وآله وسلم:
«إنَّ اللَّهَ يُحِبُّ عَبْداً إذا عَمِلَ عَمَلاً أحْكَمَه. » (۱۴۹)
 حضرت رسول‌‌‌‌صلى الله عليه وآله وسلم‌‌‌‌با دست مبارك خويش پيكر سعدبن‌‌‌‌مُعاذ را در قبر گذاشتند و شكاف سنگ‌‌‌‌هاى لحد را با گل پوشاندند. بعد سر بلند كرده فرمودند: « مى‌‌‌‌دانم كه خواهيد گفت: اين بدن به‌‌‌‌زودى مى‌‌‌‌پوسد و اين‌‌‌‌همه دقّت نياز ندارد؛ ولى بدانيد خداوند بنده‌‌‌‌اى را دوست دارد كه هر كارى مى‌‌‌‌كند، متقن و محكم باشد. »اين منطق رسول اللَّه‌‌‌‌صلى الله عليه وآله وسلم‌‌‌‌است و ما بايد در تمام مسائل زندگى خصوصاً كار تعليم و تربيت به ايشان اقتدا كنيم.
 حال ببينيم أحْكَمه در كار معلّمى چيست؟ آيا صرف اين‌‌‌‌كه معلّم مدرسه‌‌‌‌ى شما پسر فلانى يا فارغ‌‌‌‌التّحصيل مدرسه است كافى است؟ آيا به همين دلمان بايد خوش باشد يا اين‌‌‌‌كه سطح سواد و دانش و تقوى و اخلاق وى بايد ارزيابى شود و مسائل فكرى و اعتقادى و معنوى وى مورد توجّه قرار گيرد؟
 مسائل را اهمّ و مهمّ كنيد. آيا تربيت بچّه‌‌‌‌ها نسبت به رفتن به مجلس عروسى اهمّ نيست؟ مسائل عاطفى را بر مسائل منطقى مقدّم نداريد. كارهاى تربيتى روى زمين مانده است و متولّى ندارد. به فكر كارهاى زيربنايى باشيد؛ نه مسائل روبنايى و ظاهرى!