بسم‌‌‌‌‌اللَّه الرّحمان الرّحيم
مستدعى است با دقّت كامل به اين وصيّت‌‌‌‌‌نامه توجّه نماييد.
در پنجاه سال قبل، با توفيق خداوندِ عالَم و با اقدام مرحوم استاد روزبه رضوان‌‌‌‌‌اللَّه‌‌‌‌‌عليه، اين چراغ روشن شد. حال كه نوبت شما مديران رسيده است، سعى كنيد كه به بهترين و عالى‌‌‌‌‌ترين وجه، اين بار را به مقصد برسانيد و بدانيد كه اين اقدام الاهى و انسانى شما، مايه‌‌‌‌‌ى حيات جاودانى ميليون‌‌‌‌‌ها نفر خواهد شد.
ممكن است بعضى اين مطلب را بر مبالغه حمل كنند؛ ولى شما كه ثمره‌‌‌‌‌ى اين شجره‌‌‌‌‌ايد به خوبى مى‌‌‌‌‌دانيد كه اين عمل، با تصاعد هندسى، چه بركاتى را به وجود خواهد آورد. بنابراين، جدّيّت كنيد كه به‌‌‌‌‌طور روزافزون اين چراغ را روشن نگه داريد.
بايد به‌‌‌‌‌طور جدّى سعى كنيد هم‌‌‌‌‌كاران و سخن‌‌‌‌‌رانان مدرسه‌‌‌‌‌ى شما در مسير مرحوم آقاى روزبه باشند. اگر خداى ناكرده يك فرد ناجور در ميان همه‌‌‌‌‌ى آن‌‌‌‌‌ها باشد، مانند يك فضله‌‌‌‌‌ى موش در يك پاتيل شربت است كه بايد همه‌‌‌‌‌ى آن را دور ريخت و به قول معروف، يك بزِ گر گله را گر مى‌‌‌‌‌كند. فراموش نكنيد كه يك جمله‌‌‌‌‌ى نامناسب از يك دبير يا سخن‌‌‌‌‌ران، اثرى در دانش‌‌‌‌‌آموز مى‌‌‌‌‌گذارد كه تا دَم مرگ محو نمى‌‌‌‌‌شود. دقّت كنيد كه زحمات هدر نرود!