قالَ عليّ‌‌‌‌بنُ‌‌‌‌الحُسين‌‌‌‌عليه السلام:
«وَدِدْتُ وَ اللَّهِ أ نِّي افْتَدَيْتُ خَصْلَتَيْنِ فِي شيعَةٍ لَنا بِبَعْضِ لَحْمِ ساعِدي: النَّزَقِ وَ قِلَّةِ الْكِتْمان. » (۱۶۲)
«به خدا سوگند، آرزو داشتم از گوشت دستم مى‌‌‌‌دادم و دو ويژگى در شيعيان ما نمى‌‌‌‌بود: شتاب‌‌‌‌زدگى ساده‌‌‌‌لوحانه و رازدار نبودن. »
 مسأله‌‌‌‌ى رازدارى از مسائل مهمّ اخلاق فردى و اجتماعى است و متأسّفانه اين مهم، با آن‌‌‌‌همه سفارش‌‌‌‌هاى حضرات معصومين‌‌‌‌عليهم السلام،كمتر رعايت مى‌‌‌‌شود.
 مسأله‌‌‌‌ى ديگر، مسأله‌‌‌‌ى حضور منظّم و به‌‌‌‌موقع در اين شوراست. بارها روى اين مسأله صحبت شده؛ ولى گاهى بعضى دوستان نمى‌‌‌‌آيند و اين سبب مى‌‌‌‌شود كه بحث‌‌‌‌ها نيمه‌‌‌‌كاره بماند و زمان بررسى يك مسأله طولانى شود و افراد حاضر كدورت خاطر پيدا كنند. حال كه روز و زمان جلسه را همه قبول كرديم، سعى كنيم براى شادابى روح جلسه غيبت نداشته باشيم. مسأله‌‌‌‌ى وَ نَظْمِ أمْرِكُم براى اين جهان است؛ نه براى قبر و قيامت! اگر قبول كرديم، مرد و مردانه تحت هر موقعيّتى سر وقت حاضر شويم.