يكى از مشكلاتى كه در سال‌‌‌‌‌هاى اخير گريبان‌‌‌‌‌گير مدارس ماست، كم‌‌‌‌‌بود نيروى كارآمد و هم‌‌‌‌‌راه است. برخى از آنان‌‌‌‌‌كه در مدارس ما تربيت مى‌‌‌‌‌شوند، جذب محيطهاى دانشگاهى و سپس مراكز كار مى‌‌‌‌‌گردند كه ديگر نمى‌‌‌‌‌توان اميدوار بود تا روزى براى خدمت و تعليم و تربيت به مدرسه بازگردند.
لذا هر ساله چون غارت‌‌‌‌‌زده‌‌‌‌‌اى كه به خرمنش دست‌‌‌‌‌برد زده‌‌‌‌‌اند، محصول چندين و چند ساله‌‌‌‌‌ى خود را به باد حوادث روزگار مى‌‌‌‌‌سپريم و هيچ بهره‌‌‌‌‌اى از آنان در جهت اهداف خود نمى‌‌‌‌‌بريم. ما براى شاگردانِ ضعيف، كلاس فوق‌‌‌‌‌العاده مى‌‌‌‌‌گذاريم تا آنان در دانشگاه قبول شوند و درصد قبولى ما بالا برود؛ امّا فراموش كرده‌‌‌‌‌ايم كه مقصد و مقصود ما چيز ديگرى بوده و ما مى‌‌‌‌‌خواستيم به تأسّى از پيامبران، »آدم« بسازيم.
واضح است كه همه‌‌‌‌‌ى فارغ‌‌‌‌‌التّحصيلان، به دلايل گوناگون، مناسب كار در محيط ما نيستند؛ امّا آن‌‌‌‌‌چه مسلّم است اين است كه: در ميان هر دوره‌‌‌‌‌ى فارغ‌‌‌‌‌التّحصيلان، مى‌‌‌‌‌توان حدّاقل چند نفرى از افراد حائز شرايط را يافت و از آن‌‌‌‌‌ها براى كار، دعوت كرد.
بديهى است كه شناسايى چنين افرادى تنها در يك دو سالِ آخرِ تحصيل امكان‌‌‌‌‌پذير نيست؛ بلكه بايد اين شناسايى از سال‌‌‌‌‌هاى اوّليّه‌‌‌‌‌ى دبستان مورد توجّه قرار گيرد. بعضى روحيّات مثبت و كارساز و رفتارهاى انسانى، حتّى از دوره‌‌‌‌‌ى آمادگى هم قابل تشخيص است. يك چشم دقيق، مى‌‌‌‌‌تواند روحِ گذشت و ايثار، دلِ مهربان و عطوف، قدرتِ رهبرى و اداره‌‌‌‌‌ى امور را در رفتارها و بازى‌‌‌‌‌هاى كودكانه هم بيابد. ضمن آن‌‌‌‌‌كه اَصالتِ خانوادگى نيز بايد از زمره‌‌‌‌‌ى ضوابط انتخاب محسوب شود.
پس از شناسايى اين نيروهاى بالقوّه، بايد به مرور و با حوصله و با برنامه‌‌‌‌‌ريزى دقيق، آنان را براى پذيرش اين مسؤوليّت بزرگ آماده ساخت.
منظور از برنامه‌‌‌‌‌ريزى، تشكيل كلاس فوق‌‌‌‌‌العاده نيست؛ بلكه بايد فردى دل‌‌‌‌‌سوز و باهوش ابتدا به‌‌‌‌‌طور غيرمستقيم، افراد انتخابى را زير نظر بگيرد و بعد در طول دبيرستان مستقيماً وارد عمل شود و با آموزش‌‌‌‌‌هاى لازم، افراد مناسب و علاقه‌‌‌‌‌مند و مفيد تقديم مدارس كند.
 براى رسيدن به اين هدف، مديران و دست‌‌‌‌‌اندركاران مدارس بايد جلساتى تشكيل دهند، گفت‌‌‌‌‌وگوها و بحث‌‌‌‌‌ها كنند تا اين چراغ روشن شود.
 پيامبر اكرم‌‌‌‌‌صلى الله عليه وآله وسلم‌‌‌‌‌فرمودند:
«وقتى مردم به‌‌‌‌‌وسيله‌‌‌‌‌ى انواع نيكى‌‌‌‌‌ها به خدا نزديك مى‌‌‌‌‌شوند، تو از راه تعقّل و تأمّل به خدا نزديك شو. » (۳۲)
پس در اين موضوع، بسيار بينديشيد؛ مبادا كه مسائل جارى مدرسه، شما را از اين مهم غافل كند.
يادتان باشد كه دنبال نوابغ نباشيد. مرحوم روزبه كه وجودش اين همه منشأ خير شد يك نابغه‌‌‌‌‌ى علمى نبود؛ امّا استعدادى بالا، معنويّتى ممتاز و خانواده‌‌‌‌‌اى اصيل داشت. اكنون نيز مدارس ما را نوابغ علمى اداره نمى‌‌‌‌‌كنند؛ بلكه كسانى عهده‌‌‌‌‌دار امورند كه چنين ويژگى‌‌‌‌‌هايى دارند.
مسلّم است كه اين كار زحمت دارد، وقت و فرصت و فكر و امكانات مى‌‌‌‌‌خواهد؛ امّا گفته‌‌‌‌‌ى مولاعليه السلام‌‌‌‌‌را سرلوحه‌‌‌‌‌ى كار خويش قرار دهيد كه فرمود:
«مَن طَلَبَ شَيْئاً وَ جَدَّ وَجَد. » (۳۳)
اگر تصميم بگيريد، مى‌‌‌‌‌توانيد و اگر توانستيد چنين كنيد، زحمات ۵۰ ساله را حفظ كرده و مايه‌‌‌‌‌ى خشنودى حضرت ولىّ‌‌‌‌‌عصر عجَّل‌‌‌‌‌اللَّه‌‌‌‌‌تعالى فرجه‌‌‌‌‌الشَّريف را فراهم خواهيد كرد. إن‌‌‌‌‌شاءاللَّه.