در قرآن مى‌‌‌‌خوانيم:
«كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنّاسِ، تَأْمُرونَ بِالْمَعْروفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَر» (۲۹)
«شما بهترين امّتى هستيد كه به سود آدميان به‌‌‌‌پا خاسته‌‌‌‌ايد؛ مردم را به نيكى فرمان مى‌‌‌‌دهيد و از زشتى باز مى‌‌‌‌داريد. »
امام حسين‌‌‌‌عليه السلام‌‌‌‌در آستانه‌‌‌‌ى حركت به كربلا فرمود:
«أُريدُ أنْ آمُرَ بِالْمَعْروف… » (۳۰)
« (با قيام خود) مى‌‌‌‌خواهم به معروف امر كنم… »
در زيارت وارث نيز مى‌‌‌‌خوانيم:
«أشْهَدُ أ نَّكَ قَدْ أقَمْتَ الصَّلاةَ وَ آتَيْتَ الزَّكاةَ وَ أمَرْتَ بِالْمَعْروفِ وَ نَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَر. » (۳۱)
«گواهى مى‌‌‌‌دهم كه تو نماز به‌‌‌‌پا داشتى و زكات پرداختى و به معروف امر و از منكر نهى كردى.»
امر به معروف طريقيّت دارد و راهى است براى اصلاح فرد و جامعه. اگر ما امّت پيامبرصلى الله عليه وآله وسلم‌‌‌‌و شيعه‌‌‌‌ى على‌‌‌‌عليه السلام و محبّ امام حسين‌‌‌‌عليه السلام‌‌‌‌ايم، بايد واقعاً در راه آنان حركت كنيم و كارهاى ظاهرى و بى‌‌‌‌اثر را كنار بگذاريم.