قالَ أميرُالْمُؤْمنين‌‌‌‌‌عليه السلام:
«يا كُمَيْل، أُقْسِمُ بِاللَّهِ لَسَمِعْتُ رَسولَ اللَّه‌‌‌‌‌صلى الله عليه وآله وسلم‌‌‌‌‌يَقول: إنَّ الشَّيطانَ إذا حَمَلَ قَوماً عَلَى الْفَواحِشِ مِثْلِ الزِّنا وَ شُرْبِ الْخَمْرِ وَ الرِّبا وَ ما أشْبَهَ ذلِكَ مِنَ الْخَنى وَ الإْثْمِ، حَبَّبَ إلَيْهِمُ الْعِبادَةَ الشَّديدَةَ وَ الْخُشوعَ وَ الرُّكوعَ وَ الخُضوعَ وَ السُّجودَ ثُمَّ حَمَلَهُمْ عَلى وِلايَةِ الْأئِمَّةِ الَّذينَ يَدْعون إلَى النّارِ وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ لايُنْصَرون! » (۳۸)
حضرت اميرالمؤمنين‌‌‌‌‌عليه السلام‌‌‌‌‌به كميل فرمودند:
«به خدا قسم كه از پيامبر گرامى‌‌‌‌‌صلى الله عليه وآله وسلم‌‌‌‌‌شنيدم كه فرمودند: شيطان پس از آن كه عدّه‌‌‌‌‌اى را به زنا و مى‌‌‌‌‌گُسارى و رباخوارى و فحّاشى و قمار گرفتار كرد، آنان را به عبادت‌‌‌‌‌هاى طاقت فرسا و ركوع و سجود هم‌‌‌‌‌راه با خضوع و خشوع علاقه‌‌‌‌‌مند مى‌‌‌‌‌كند. در اين حال، آنان را به پيروى پيشوايانى مى‌‌‌‌‌كشاند كه به جهنّم دعوت مى‌‌‌‌‌كنند و در روز واپسين يار و ياورى نخواهند داشت. »
ممكن است كسى بگويد: اين گنه‌‌‌‌‌كار پيش از آن كه به دامن پيشوايان گم‌‌‌‌‌راه بيفتد نيز جهنّمى بود و حالا هم جهنّمى است. پس چرا شيطان آن‌‌‌‌‌قدر زحمت كشيد؟ در جواب بايد گفت:
در آن صورت يك نفر جهنّمى مى‌‌‌‌‌شد؛ ولى با خارج‌‌‌‌‌شدن از ولايت الاهى و سرسپردگى به پيشوايان گم‌‌‌‌‌راه چون به راه و روش آن‌‌‌‌‌ها معتقد مى‌‌‌‌‌شود ديگران را با خود هم‌‌‌‌‌عقيده مى‌‌‌‌‌كند و به‌‌‌‌‌طور غيرمستقيم هزاران نفر را جهنّمى خواهد كرد.
بنابراين، بايد خيلى مواظب باشيم كه از شيطان كه قرآن درباره‌‌‌‌‌ى او مى‌‌‌‌‌فرمايد: »إنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبين«(۳۹)- فريب نخوريم و بدانيم كه راه‌‌‌‌‌هاى گم‌‌‌‌‌راهى بسيار است و ممكن است حتّى از راه عبادت، انسان را جهنّمى كند!