قرآن مجيد مى‌‌‌‌فرمايد:
«وَ إنَّ الشَّياطينَ لَيوحونَ إلى أوليائِهِم » (۱۲۷)
«اهريمنان به ( پيروان و) فرمان‌‌‌‌پذيران خود اشاره‌‌‌‌ها مى‌‌‌‌كنند (و چيزهايى به دلشان مى‌‌‌‌افكنند).»
درويش‌‌‌‌بازى‌‌‌‌ها و مريد و مراد ساختن‌‌‌‌ها، همه و همه از كارهاى شيطانى است. شياطين انسى و جنّى معلوماتى نسبت به گذشته و آينده‌‌‌‌ى افراد در اختيار دوستان خود قرار مى‌‌‌‌دهند تا سبب گم‌‌‌‌راهى مردم شوند و همه‌‌‌‌ى اين‌‌‌‌ها دكان‌‌‌‌هايى است در مقابل مكتب اسلام و تشيّع واقعى. الگو و اسوه‌‌‌‌ى ما رسول اللَّه و ائمّه‌‌‌‌ى اطهارعليهم السلام‌‌‌‌اند و بس و حرف‌‌‌‌هايى كه عدّه‌‌‌‌اى مى‌‌‌‌زنند و مردم را فقط به مَحبّت و ولايتِ « هو يا على مددى»و «گل مولايى» سوق مى‌‌‌‌دهند، ولايت واقعى نيست؛ ولايت واقعى را بايد از زبان حضرت امام باقرعليه السلام‌‌‌‌شنيد كه فرمودند:
 «مَنْ كانَ للَّهِِ مُطيعاً فَهُوَ لَنا وَليٌّ وَ مَنْ كانَ للَّهِِ عاصِياً فَهُوَ لَنا عَدُوٌّ. » (۱۲۸)
 «هر كس مطيع اوامر الاهى باشد، دوست ماست و هر كه خدا را معصيت كند دشمن ماست. »
 حضرت امام صادق‌‌‌‌عليه السلام‌‌‌‌نيز مى‌‌‌‌فرمايند:
تَعْصِي الإْلهَ وَ أنْتَ تُظْهِرُ حُبَّهُ؟!          هـذا لَعَمْرُكَ فِـ الْفِعالِ بَديعُ
لَـوْ كانَ حُـبُّـكَ صـادِقاً لَأطَعْتَهُ          إنَّ الْمُحِبَّ لِمَنْ يُحِبُّ مُطيعُ(۱۲۹)
– نافرمانى خدا مى‌‌‌‌كنى و دوستى او را ادّعا دارى؟! به جان تو، اين كار شگفتى است!
 – اگر دوستى‌‌‌‌ات صادقانه بود، پذيراى سخنش مى‌‌‌‌شدى؛ چرا كه دوستار مطيع دوست است.
 مَحبّت حضرت حق به اطاعت از خداوند است و آن‌‌‌‌كه معصيت‌‌‌‌كار باشد، قطعاً و يقيناً محبّتش دروغين است. بچّه‌‌‌‌ها را با اين ولايت آشنا كنيد كه اين محبّت و ولايت على و اولاد على سلام‌‌‌‌اللَّه‌‌‌‌عليهم اجمعين- انسان‌‌‌‌ساز است و سبب رستگارى آدمى مى‌‌‌‌شود.