بسم ‏الله ‏الرّحمان‏ الرّحیم
فرزند عزیزم، سلامٌ علیکم، نامه‏ ات رسید. از خبر سلامتی‌ات خوش‏حال شدم. امیدوارم که در همه حال خوش و خرّم باشى.
ای نـسـخـه‌ی اســرار الاهـی که تویی
وی آیـنـه‌ی جـمال شـاهـی کـه تویـی
بـیرون ز تو نیست آن چه در عالم هست
از خـود بطلب هر آن چه خواهی که تویی
آرى :
دَواؤُکَ فیکَ وَ ما تَشعُرُ وَ داؤُکَ مِنکَ وَ ما تَنظُرُ ( دواى تو در وجود توست و نمی دانى و درد تو از خود توست و نمی‌بینى.) اگر خداوند عالم لطف بفرماید و معناى این شعر مولا “علیه ‏السّلام” را درک کنیم، اوّلین قدم براى حلّ همه مشکلات است؛ زیرا اگر به دانسته‏ هاى خودمان عمل کنیم با هر قدمى که برداریم پیش پاى ما روشن میشود و می‏توانیم قدم بعدى را هم برداریم و اگر فهمیدیم و عمل نکردیم، مثل آن است که فانوسى در دست داشته باشیم و حرکت نکنیم؛ در این صورت، امکان ندارد به مقصد برسیم. «مَن عَمِلَ بِما عَلِمَ وَرَّثَهُ الله عِلمَ ما لَم‏یَعلَم» (هر کس به آن‏چه می داند عمل کند، خداى متعال او را به آن‏چه نمى‏داند هم آگاه می سازد.)
گر مرد ره‌اى، میان خون باید رفت
از پـاى‌فتـاده سـرنگـون بـاید رفت
تـو پـاى بـه راه در نـِه و هـیـچ مـگو
خود راه بگویدت که چون باید رفت
در این راه، کلّی گویى فایده ندارد؛ همان‏طور که اگر هزار سال به خود میگفتى: باید لیسانس داشته باشم، بدون سال‏ها زحمت و مطالعه فایده نداشت. در معنویات هم همین‏طور است. دستورى را که از امروز باید شروع کنى تا بعد از یک ماه آثار معنویش را مشاهده نمایى، خواب اوّل شب است. فعلاً قبول کن تا به نتیجه برسى. راهش این است که ظهر غذا را سبک بخورى تا پیش از غروب آفتاب گرسنه شوى و بعد از نماز عشا بخوابى و اگر به ‏واسطه‏ خلاف عادت خوابت نبرد، به حالت استراحت در بستر با آرامش بمان تا خوابت ببرد. مرحوم آقاى دکتر کوثرى میگفت: «الدراز نصف الخواب!» این جمله شوخى است؛ ولى حقیقتى را دربردارد. پس از مدّتى از لذّت سحرخیزى بهره‏ مند خواهى شد.
مرا در این ظلمات آن که رهنمایی کرد
دعای نیمه شبی بود و گریه‌ی سحری
* * * *
چنین شنیدم که هر که شب‏ها نظر ز فیض سحر نبندد
ملک ز کارش گره گشاید فلک به کینش کمر نبندد
بدون خواب اوّل شب، نمی ‏توان سحرخیزى داشت.
خدا حافظ