بسم‌‌اللَّه الرّحمان الرّحيم
 فرزند ارجمند، از خداوند عالم، توفيق و سعادت آن نور چشم گرامى را خواستارم.
 اگر بنا بر اين است كه امّت از امام يعنى پيشواى خودش پيروى كند، بايد كوشش كنيم موبه‌‌مو روش خاتم انبيا صلوات‌‌اللَّه‌‌وسلامه‌‌عليه‌‌وآله را عمل كنيم.
 نسبت به دنيا و مادّيّات، سيره‌‌ى مبارك ايشان چه بود؟
« قَضَمَ الدُّنْيا قَضْماً وَ لَمْ يُعِرْها طَرْفاً » ؛ يعنى آن‌‌حضرت از دنيا با بی‌‌رغبتى بهره می‌‌برد و با گوشه‌‌ى چشم هم به آن نگاه نكرد!
يك روز همه در فكر دوچرخه بوديد؛ به طورى كه در خواب حرف دوچرخه را می‌‌زديد. امروز بر اين فكر می‌‌خنديد؛ ولى حالا فكر ديگرى آمده است.
 پس از طىّ اين مرحله، به اين افكار هم می‌‌خنديد و دَمِ رفتن به همه‌‌ى افكار گذشته خواهيد خنديد و خواهيد گفت: اى كاش غير از اين بودم! پس چه بهتر كه با خواست خداوند عالم و برخلاف ديگران، از همين امروز، فردى بشويم كه يك ‌‌لحظه از ياد او غافل نباشيم!
 آرى، اگر چنين شد، ديگر پشيمانى نيست و در غير اين‌‌صورت، ندامت و پشيمانى است؛ چون يكى از اسامى روز قيامت « يوم الحسرة » است؛ يكى  « يوم النّدامة » و يكى « يوم التّغابن »
 انسان يك انگشت دستش را به صد ميليون تومان نمی‌‌دهد؛ ولى تمام وجودش: قلب، كبد، كليه، اعصاب، مغز، دنيا و آخرت، جسم و روح را بر سر امور موهومى مثل خانه، ماشين، زن و اين كه چرا اين‌‌طور گفت و چرا اين‌‌طور شد و… از دست می‌‌دهد! آيا احمق‌‌تر از ما كسى هست؟!
از خدا بخواهيد كه فهم بدهد و البتّه او بايد بدهد؛ چون در كتاب‌ها نيست.
۱۰/۳/۵۱