بسم‌‌اللَّه الرّحمان الرّحيم
 فرزند ارجمند، نامه‌‌ى سركار رسيد. از سلامت شما كمال مسرّت روى داد.
 مطلبى كه می‌‌خواهم تذكّر دهم اين است:
كسى كشْ خرد رهنمون است هرگز
به گيتى ره و رسم الفت نورزد
كه صحبت نفاقی‌‌ست يا اتّفاقى
دل مرد دانا از اين هر دو لرزد
اگر خود نفاقی‌‌ست، جان را بكاهد
وگر اتّفاقی‌‌ست، هجران نيرزد
 بايد بدانيد كه قسم دومش فقط فرض است؛ صحبت و دوستى اتّفاقى وجود ندارد.
وفا مجوى ز كس ور سخن نمی‌‌شنوى
به هرزه طالبِ سيمرغ و كيميا می‌‌باش!
بنابراين، كسى را محرم اسرار خود ندانيد و به كسى اعتماد نكنيد. امام صادق‌‌عليه السلام‌‌آن را كه به حكم عقل و براى فهميدن، به دنبال علم است چنين توصيف می‌‌كند: « عارِفاً بِأهْلِ زَمانِه، مُسْتَوْحِشاً مِنْ أوْثَقِ إخْوانِه » روى اين زمينه، مواظب باشيد تا معاشرت‌ها ساعت‌هاى عزيز شما را به هدر ندهد. البتّه نمی‌‌گويم منزوى شويد؛ ولى بيش از معمول معاشرت نكنيد.
مگذران هر روز را يك‌‌سان كه خوش گفت آن كه گفت:
واى بر آن كش دو روز از عمر يك‌‌سان بگذرد!
خدا حافظ تو باد!