بسم‌‌اللَّه‌‌الرّحمان‌‌الرّحيم
 جناب آقاى … دامَ عزُّه
 سلامٌ عليكم؛ اميد است كه در همه‌‌حال خوش و خرّم باشيد. مكتوب شريف واصل شد. از سلامت حال سركار خوش‌‌حال شدم.
 مرقوم فرموده بوديد كه: به ايران بيايم يا به آمريكا بروم؟ عزيزم، اگر ويزاى آمريكا را ندهند و بدون خانم مجبور شويد برويد؛ در صورتی‌‌كه ممكن باشد به اروپا برويد و آن‌‌جا با خانم بمانيد، بايد اين كار را انجام داد؛ گرچه ممكن است سطح علمى اروپا از آمريكا پايين‌‌تر باشد.
آب دريا را اگر نتوان كشيد
هم به قدر تشنگى بايد چشيد
 آن‌‌چه مسلّم است ماندن شما آن‌‌جا و آمدن خانم به ايران اگر چه با رضايت خود ايشان باشد به هيچ‌‌وجه صلاح نيست. حتّى اگر در اروپا بمانيد و خانم به ايران بيايند، باز هم صلاح نيست و چنان‌‌چه چاره‌‌اى نباشد مگر آن‌‌كه خود شما به ايران بياييد، بايد همين كار را كرد.
 خيلى توجّه بفرماييد جمله‌‌ى حُبُّ الشَّيْ‌‌ء يُعمي وَ يُصِمّ در همه‌‌ى مراحل زندگى هست؛ يعنى علاقه‌‌ى شديد به تحصيل ممكن است خداى نكرده حجاب شود و واقع را درك نكنيد. شايد خانم هم براى هم‌‌راهى با شما و علاقه‌‌ى به پيش‌‌رفت سركار، حاضر به آمدن ايران و تنهايى بشوند؛ ولى به هيچ‌‌وجه اين عمل صحيح و شايسته نيست.
متوجّه باشيد كه حالات روحى جناب‌‌عالى باعث نشود كه خداى ناكرده اين عمل را انجام دهيد.
شما را به خدا می‌‌سپارم و التماس دعا دارم.
۵/۳/۶۵