بسم‌‌اللَّه الرّحمان الرّحيم
 فرزند عزيزم، در مواقع مختلف، درباره‌‌ى حقيقتِ عالَم فكر كنيد و از خداوند عالَم بخواهيد تا به عالَمِ باطن راه پيدا كنيد. اگر آدمى به اين مرحله برسد كه باطن عالَم جلب نظرش را كند و ظواهر اثرى در او نگذارد، در يك وسعت و فراخنايى واقع می‌‌شود كه وصف آن در بيان و قلم نمی‌‌گنجد.
 هرچه می‌‌توانيد، در اين جمله تأمّل بفرماييد: « رَحِمَ اللَّهُ امْرَءً سَمِعَ فَوَعى » باز هم عرض می‌‌كنم: خيلى در مضمون اين جمله فكر كنيد تا آن‌‌چه الآن در وهم شما نمی‌‌آيد، در شما به فعليّت برسد.
 پس از آن كه ظواهر قدرت خود را از دست داد، باطن جلوه‌‌گر می‌‌شود. تصوّر كنيد در اين‌‌صورت چه خواهد شد؟ آن‌‌روز بايد تبريك گفت وگرنه تحصيل ديپلم و ليسانس خيلى آسان است. التماس دعا دارم و تو را به خدا می‌‌سپارم.