بسم‌‌اللَّه الرّحمان الرّحيم
 فرزند عزيزم، نامه‌هاى متوالى جناب‌‌عالى رسيد. از سلامت و توفيق شما در جهات صورى و معنوى كمال مسرّت روى داد.
 توجّه شما به امر مشورت موجب ازدياد محبّت گرديد. خداوند عالم آن فرزند عزيز را موفّق و مؤيّد بدارد.
 بارى، به هيچ‌‌نحو صلاح نيست سركار تابستان در شيراز بمانيد. علّت‌هاى بسيار دارد كه به يكى از آن‌ها اشاره می‌‌كنم:
به چشم خويش ديدم در بيابان
كه آهسته سَبَق بُرد از شتابان
سمندِ بادپا از تك فرو ماند
شتربان هم‌‌چنان آهسته می‌‌راند
 قال عَليّ‌‌عليه السلام: « مِلاكُ الْأُمورِ حُسْنُ الْخَواتِم » ممكن است حساب كنيد كه درس‌‌گرفتن در تابستان باعث می‌‌شود كه درس زودتر تمام شود؛ ولى عزيزم به طورى كه بارها گفته‌‌ام، بقاى موضوع شرط است.
۴/۳/۵۰