بسم‌‌اللَّه‌‌الرّحمان‌‌الرّحيم
 جناب آقاى … دامَ عزّه
 سلامٌ عليكم؛ اميد است كه در همه‌‌حال موفّق و مؤيّد باشيد. مكتوب شريف رسيد. از توفيق سركار در كارهايتان بسيار خوش‌‌حال شدم.
 عزيزم، سعى بفرماييد در مراحل علمى، به آخرين و عالی‌‌ترين مرتبه برسيد.
در خرقه چو آتش زدى اى عارف سالك
جهدى كن و سرحلقه‌‌ى رندان جهان باش
 علمِ كم گاهى نتيجه‌‌ى عكس می‌‌دهد. لذا كوشش كنيد كه إن شاء اللَّه- در رشته‌‌ى خودتان كامل‌‌ترين درجه را به دست بياوريد. دنيا محتاج علم و عالِم است. پيامبر اكرم‌‌صلى الله عليه وآله وسلم‌‌می‌‌فرمود: « اُطْلُبوا الْعِلْمَ وَ لَوْ بِالصّين! » اگر ما با علم روز آشنا بوديم، وضعمان غير از اين بود. البتّه بايد در نظر داشته باشيد كه منظور اصلى فراموش نشود كه اگر اين‌‌طور شد، از عمر بهره برده‌‌ايد وگرنه بر فرض، در رشته‌‌ى خود اعلم كره‌‌ى زمين هم كه شديد، هيچ فايده ندارد؛ چون در روز هر قدر هم كه پول پيدا كنيد، به اندازه‌‌ى يك ماشين كه اسكناس چاپ می‌‌كند، نمی‌‌توانيد پول به دست بياوريد.
از يكى گو وز همه يك‌‌سوى باش
يك‌‌دل و يك‌‌قبله و يك‌‌روى باش
 نوشته بوديد: دوستى پيدا نكردم. بدانيد كه مسلّماً هم پيدا نخواهيد كرد. چرا؟ دوست كسى است كه با انسان سنخيّت روحى داشته باشد. روح جناب‌‌عالى با مراحلى كه، بحمدِ اللَّه، سيْر كرده‌‌ايد نمی‌‌تواند با مردم امروز اُنس بگيرد. آرى، شما می‌‌گوييد:
گريزان‌‌ام از آن از انجمن‌ها
كه در دل خلوتى با يار دارم
 چرا با دوست واقعى مربوط نشويم كه بهترين دوست است؟
ما را هوس انجمنى نيست كه عشّاق
جز خلوت و در دل گله با يار نخواهند
× × ×
خلوت‌‌گزيده را به تماشا چه حاجت است؟
چون كوى دوست هست، به صحرا چه حاجت است؟
خدا نگه‌‌دارتان باد!
۲۴/۶/۶۵