بسم‌‌اللَّه‌‌الرّحمان‌‌الرّحيم
 جناب آقاى … دامَ عزّه
 سلامٌ عليكم؛ اميد است كه در پناه حضرت احديّت موفّق باشيد. دو نامه از سركار تاكنون رسيده است. از توفيق جناب‌‌عالى در كارها خيلى خوش‌‌حال شدم. اميدوارم كه در همه‌‌ى مراحل زندگى موفّق باشيد.
 فرموده بوديد كه مطلب مفيدى را عرض كنم. غير از فرموده‌‌ى خاتم انبياصلى الله عليه وآله وسلم‌‌چيزى ندارم كه فرمود:
 « إنَّ روحَ الْقُدُسِ نَفَثَ في رَوْعي: أحْبِبْ ما أحْبَبْتَ فَإنَّكَ مُفارِقُه » ؛ « جبرئيل در قلبم دميد: هر چه را می‌‌خواهى دوست بدار كه از او جدا خواهى شد. » نظامى می‌‌گويد:
با هر كه نفَس برآرم اين‌‌جا
روزی‌‌ش فرو گذارم اين‌‌جا
درهاى همه ز عهد خالی‌‌ست
الّا درِ تو كه لايزالی‌‌ست
هر عهد كه هست در حيات است
عهد از پس مرگ بی‌‌ثَبات است
چون عهد تو هست جاودانى
يعنى كه به مرگ و زندگانى،
چندان كه قرار عهد يابم
از عهد تو روى برنتابم
عزيزم، اگر دائماً اين اشعار در مقابل چشم ما باشد، به چيزى علاقه‌‌مند نمی‌‌شويم و دل نمی‌‌بنديم و در نتيجه از جداشدن از آن ناراحت نمی‌‌شويم.
 جمله‌‌ى دوم (حديث خاتم‌‌الانبياصلى الله عليه وآله وسلم)  : « وَ عِشْ ما شِئْتَ فَإنَّكَ مَيِّتٌ » : « هر چه می‌‌خواهى زندگى كن كه بالأخره بايد از دنيا بروى. » آيا اگر خداوند لطف كند و حقيقت معناى اين جمله را درك كنيم، در همه‌‌ى عمر،آنى به دنيا دل‌‌بسته خواهيم شد؟!
 جمله‌‌ى سوم: « وَ اعْمَلْ ما شِئْتَ فَإنَّكَ مُجْزًى بِه » ؛ « هر كار كه می‌‌خواهى بكن كه جزايش به تو می‌‌رسد. »
خدا نگه‌‌دار!
۱/۱۰/۶۵