غير از ايمان به هدف و برنامه‌‌ريزى و مشورت و همكارى، تلاش و استقامت لازم است. كسانى كه با انگيزه‌‌ى الاهى شغل معلّمى را انتخاب كرده‌‌اند ولى به‌‌خاطر ناسپاسى، توهين و بى‌‌اعتنايى ديگران، آن را رها مى‌‌كنند بايد بدانند كسى كه بخواهد به كمالات انسانى برسد، بايد بر مخالفت و استهزاى مردم صبر كند؛ چنان‌‌كه به‌‌وجود مقدّس خاتم انبياصلى الله عليه وآله وسلم‌‌نسبت‌‌هاى نارواى دروغ‌‌گو، جادوگر و جنّ‌‌زده را دادند؛ ولى آن بزرگوار در عقيده و روش الاهى خود استقامت كرد و در نتيجه‌‌ى پايدارى به مقصد رسيد و ميلياردها نفر را از انحراف و گم‌‌راهى نجات داد.
 شير را بچّه همى ماند بدو
تو به پيغمبر چه مى‌‌مانى؟ بگو
 سرّ اين خدمتِ بزرگ و جهانى، استقامت و پايدارى و تلاش بى‌‌امانِ آن بزرگوار بود. ما كه خودمان را امّت و پيرو آن‌‌حضرت مى‌‌دانيم، اگر راه او را دنبال نكنيم، فرداى قيامت جوابى نداريم. بياييد كمى به عمر گذشته‌‌ى خود فكر كنيم و براى ضررهايى كه تا حال به جان و روح خودمان زده‌‌ايم، چاره‌‌اى بينديشيم و همان راه پيامبر اكرم‌‌صلى الله عليه وآله وسلم‌‌و مولاعليه السلام را برويم و انسان‌‌ساز شويم.
 كسى كه مى‌‌خواهد صاحب‌‌خانه شود، ماه‌‌ها از خواب و خوراك و تفريح و مسافرت خود مى‌‌زند. اگر او براى يك هدفِ مادّى، اين‌‌گونه تلاش و جدّيّت مى‌‌كند، چرا ما براى اهدافِ عالىِ انسانى و معنوى و زندگى جاويدِ خودمان اين‌‌طور نباشيم و رنج‌‌هاى فراوان را بر خود هموار نكنيم تا هنگام مرگ از گذشته‌‌ى خود پشيمان نباشيم.
 رنج راحت دان؛ چو شد مطلب بزرگ‌‌
گَردِ گلّه توتياى چشم گرگ‌‌
 مؤمن تنها رضاى خدا را مى‌‌بيند و در پى انجام وظيفه است و حرف بى‌‌پايه‌‌ى مردم در او اثرى ندارد.